Lummen meets Firenze

Gisteren trad Harmonie Demer en Laak (uit Lummen !!!!) op in Firenze. En niet zomaar ergens in Firenze, maar midden in het historisch centrum, voor het stadhuis en vlak bij het Uffizi. Het was een prachtig optreden, met een groot en enthousiast publiek.

Voor ons was het alsof twee parallelle werelden elkaar raakten, Lummen meets Firenze! 

België

Ondertussen is het alweer een week geleden dat we vertrokken uit België. 
Het was fijn om weer op alle vertrouwde plaatsen te komen, we hebben genoten van de Belgische frietjes (behalve Jan ocharme, hij was zo kort in België dat het er niet van gekomen is om naar de frietuur te gaan), het was fijn om een hele voorraad Belgische spulletjes in te slagen (zoveel dat we niet alles in de koffer van de auto kregen!) maar boven alles was het fijn om iedereen weer terug te zien. Ik voelde me weer helemaal Inge.


We zijn in de drie weken België zo bezig geweest dat ik helemaal vergeten ben foto's te nemen. Hier is er eentje van mij en de kinderen boven op de Gotthard pas (ligt niet in België natuurlijk, maar daar hebben we overnacht op weg naar België), in de sneeuw.

En eentje van een Russisch gedenkteken, voor nonkel Hans. Emma vraagt zich nog altijd af wat het betekent.

Hier in Italië is het de afgelopen week heel warm geweest, van een lange broek en trui in België naar de luchtigste kleren die we hebben. In het midden van de week werd het overdag 36 - 37 graden in de schaduw. Om negen uur 's avonds was het nog steeds 30 °. Gelukkig heeft ons huis dikke muren en blijft het binnen een graad of 26.


Buiten sjierpen overdag de cicaden als zot en 's nachts de krekels. Vooral de cicaden overschrijden volgens mij af en toe de geluidsnormen, lawaai dat die beesten kunnen maken!


Gisteren zagen we op een heuvel in de buurt een bosbrand. Gelukkig waren ze er snel bij. De kinderen zaten op de eerste rij om de bluswerkzaamheden met de helicopter te volgen.


vele groetjes,
Inge 

Examens

Emma heeft voor de eerste keer in haar leven examens. En direkt menens: morgen heeft ze science en history. Twee vakken met veel tekst om te studeren. Het is ook leerstof van een lange periode: van januari tot nu. Ze is het hele weekeinde bezig geweest met samenvattingen maken en leren. Ik had post gevat achter de strijkplank in de buurt, zodat ik kon helpen met moeilijke passages tekst. Omdat ik onder het schooljaar vaak geholpen heb met het vertalen van de geschiedenisteksten, wist ik nog wel waarover het allemaal ging. En ik ben ook bioloog natuurlijk, dat is handig bij science! Emma heeft goed haar best gedaan met het maken van schema's en samenvattingen, dat komt wel goed morgen. Duimen maar!


De examenperiode duurt gelukkig niet zo lang, op drie dagen zijn ze klaar. Maar goed, want het zal heel wat heen en weer gerij worden. Emma moet 's middags al opgehaald worden, terwijl de andere twee nog hun gewone uren hebben. Gelukkig kan ik carpoolen met nog een paar mama's.


Als uitsmijtertje nog een paar hele mooie foto's die schoonzus Griet van ons gemaakt heeft.


vele groetjes,
Inge

In april woonden we een paar dagen met z'n 14-en in ons huis: alle kleinkinderen genaamd Windey met hun ouders.

school

Een tijdje geleden mocht ik bij Jutta en Luka op bezoek in de school. De kinderen organiseerden een "portfolio day". Die portfolio is een soort "best off" van wat ze op school allemaal gedaan en geleerd hebben.  Ze mochten hun portfolio zelf samenstellen.

Op de dag zelf hadden de kinderen geen school, maar kreeg elke ouder een "afspraak" met zijn kind. Op die 45 minuten mochten de kinderen de leiding nemen en aan de hand van hun portfolio aan de ouders laten zien wat ze allemaal al kunnen, de leerkrachten zijn op de achtergrond aanwezig.

Ik moet zeggen dat ik heel erg onder de indruk was. De kinderen hadden in de klas alles goed voorbereid. Ze moesten bv een werkje, een toets, een boekbespreking enz. kiezen en hierover vertellen. Niet alleen over de inhoud van het werkje, maar bv ook waarom ze net over dat werkje wilden vertellen, en wat ze daaruit geleerd hebben.

In hun portfolio zat ook een "zelfreflectie" waarin ze mochten uitleggen waar ze heel goed in zijn, waar ze dit semester al vorderingen in gemaakt hadden, wat ze nog niet zo goed kunnen en hoe ze het kunnen aanpakken om dit te leren. Ik wist op voorhand al min of meer hoe de portfolio day in elkaar zat, en had eigenlijk tamelijk standaard vragen en antwoorden verwacht. Maar dat was toch niet zo, het zat allemaal heel goed in elkaar! Deze portfolio day was heel leerrijk voor mij maar ook voor hen zelf.

Hieronder foto's van Jutta en Luka met hun portfolio.

De leerstof en manier van leren is toch anders dan in België. Heel positief vind ik dat de kinderen projecten doen waarin ze veel interessante dingen leren, creatief kunnen zijn en zelfstandig leren werken. Luka heeft bv al een project over "homes" gedaan, nu is hij over planten aan het leren. In de klas van "extra Engels"heeft Luka laatst zelf een boekje geschreven en geïllustreerd.

Jutta heeft al "ondernemen" als thema gehad, waarin ze over economie geleerd heeft. In die    week werd er in de school geld ingezameld voor een waterproject in Africa. Ze organiseerden een "bake sale" (de mama's bakken dan koekjes of cake, na school kunnen de kinderen dan een snack komen kopen). De kinderen hadden in de week ervoor opdrachten zoals reclame maken voor de bake sale en een marktonderzoek doen naar wat de andere kinderen het liefste zouden kopen. 

Nu is Jutta bezig met "forces", zelfs de wetten van Newton kwamen aan bod. Om te laten zien wat ze geleerd hebben, moest elk kind iets (een powerpoint, toneeltje, "machine",...) maken en presenteren in de klas. Jutta kwam daarstraks thuis met haar "complimentjesblad", waar de andere kinderen iets op mochten schrijven over Jutta's werk. 

Waar ik voorlopig niet goed hoogte van krijg is de manier waarop wiskunde onderwezen wordt. Luka leert al een heleboel dingen die in België leerstof van hogere jaren zijn, zoals getallen tot 100.000, kloklezen tot op 5 minuten, grafieken lezen met mediaan incluis, cijferen (optellen en aftrekken onder mekaar geschreven), rekenen met kommagetallen (euro's), breuken... Hij komt vaak met een rekenblad als huiswerk naar huis, waar vanalles door elkaar opstaat, bv één oefening over kubussen, één over cijferen en één over kloklezen.  Dat is niet altijd simpel,  soms moeten ze bv vraagstukken maken waarbij ze de tafels nodig hebben, maar de tafels hebben ze nog niet geleerd...

Met Emma gaat ook alles goed op school. Heel goed zelfs. Met Pasen heeft ze zelfs de "academic grade of excellence" behaald, en op het oudercontact waren alle leerkrachten heel positief. 

Grappig is dat de kinderen hier in Firenze op uitstap gaan. Dingen die wij op Romereis deden in het zesde middelbaar, doen de kinderen hier in een dagje. Emma gaat zelfs te voet op excursie de stad in. Luka ging al naar het Palazzo Vecchio en Emma leerde over Dante. Jutta vertrekt morgen op uitstap naar Turijn voor twee dagen. 

Nu moet ik dringend gaan koken, 't is al half zeven.

vele groetjes,

Inge

P.S. De temperaturen zijn hier ondertussen gestegen naar 31-32 graden, 't wordt warm!

Zomers

Nog eens wat nieuws uit Italië. Hoe langer ik wacht met een bericht te posten, hoe meer ik denk "er is ondertussen zo veel gebeurd, dat kan ik allemaal niet verteld krijgen" en hoe meer ik denk "morgen dan". Omdat ik mezelf en sommige mensen al lang heb beloofd om nog eens eindelijk iets te schrijven, hak ik het dan maar in stukjes. 
Op mijn eerste-communiezieltje (Vincent en Bram, ik hoop dat jullie gisteren een fijne eerste communie hadden!): om de paar dagen een stukje.


Gisteren zijn we een dagje naar het strand geweest. Hier in Toscane zijn er heel wat rotskusten, maar ook zandstranden. Op Google Maps had ik een paar mogelijke plaatsjes gezocht en gisteren zijn we op verkenningstocht geweest. De eerste twee plaatsen hadden de naam van een landinwaarts gelegen dorp, met de uitgang "Marina" er achter. Dat waren uit de grond gestampte toeristendorpen met huur-strandstoelen netjes in het gelid en dichte drommen zonnebaders zo ver je kon kijken. Onder protest van de kinderen, die natuurlijk gelijk de zee in wilden duiken, zijn we daar verder gereden. En gelukkig maar. Want verder vonden we een een kleine parking en een pad dat doorheen een dennenbos ging. Na tien minuutjes wandelen kwamen we bij een mooi strand waar het niet te druk was. 
Wel een gek gevoel, om in de Middellandse Zee te zwemmen met de wetenschap dat het maar twee uur rijden is naar huis en de kinderen morgen gewoon weer naar school moeten!


Het weer is hier al een paar weken stabiel goed met af en toe een onweersbuitje. Het is hier lang een graad of 22-25 gebleven, terwijl jullie in België bijna tropische temperaturen hadden. Maar nu is het hier al een weekje lekker warm, tot een graad of 28. Vanmorgen om 10 uur was het hier al 24 graden. Het begint nu in huis ook eindelijk op te warmen. Lange tijd was het buiten al zomerkledingweer, maar moest ik binnen lange broek en trui aantrekken. Nu is het bijna 22 graden. Nog niet zo warm en misschien maar goed, dan blijft het van de zomer misschien ook lekker koel binnen.


Zo, de kop is eraf, morgen meer!
Inge

Lente!

Een tijdje niet meer geblogd. Er is in tussentijd heel wat gebeurd, maar het grootste verschil is dat het nu LENTE is! Ik hoorde van Frank Deboosere dat het in Belgie een heel zonnige maand maart geweest is. Bij ons heeft het wat gekwakkeld tot halverwege. Ons moeke en vake waren hier half maart, het was al de derde keer dat ze hier waren en ze hebben nog geen een keer mooi weer gehad! Daarna kwam mijn zusje met Jannes, en zij hadden wel geluk. Nu is de lente echt losgebarsten, en hoe. Er bloeien hier heel wat planten waarvan ik altijd gedacht had dat het cultivars waren, en hier bloeien ze allemaal in het wild. Ik heb heel wat foto's gemaakt, maar voorlopig krijg ik ze niet van het fototoestel :-( Het opvallendst waren de olijfboomgaarden die vol narcissen stonden. Maar ook krokussen, anemonen, blauwe druifjes, helleborus en sleutelbloemen bloeiden hier volop in het wild. De meeste bomen staan in blad en het is elke dag tussen de 18 en 25 graden.

Op school leren de kinderen steeds beter Engels. Vooral Luka heeft een sprong gemaakt. Opvallend is dat hij Engels leert op een andere manier dan Jutta en Emma. Vooral Emma leert Engels vanuit het Nederlands, als ze bv. een werkje voor geschiedenis moet maken, vertaalt ze eerst naar het Nederlands, schrijft de tekst eerst in het Nederlands en vertaalt dan naar het Engels. Luka leert gewoon Engels en dat lijkt voor een stuk los te staan van het Nederlands. Als ik met hem een boekje lees, vindt hij het moeilijk om het zin per zin naar het Nederlands te vertalen, maar begrijpt hij het wel helemaal.

Jan en ik zijn ondertussen begonnen met Italiaanse les. Elke vrijdag hebben we les van 9 tot 14.30 uur, wij met z'n tweetjes bij een juf. Zeer intensief dus! Na zo'n dagje heel geconcentreerd bezig zijn is het altijd tijd dat het weekend wordt! Maar het brengt wel op. In het Italiaans kunnen we heel wat woorden herkennen die verwant zijn aan het Frans. En een heleboel andere woorden lijken logisch. Eenvoudige teksten (bv op verpakkingen van voedingsmiddelen) kan ik grotendeels lezen en ook in de gesproken taal begin ik dingen te herkennen.

We hebben ook nog een paar uitstapjes gedaan.
Met ons Elke en Jannes ging ik per bus naar Firenze. De belangrijkste monumenten hebben we aan de buitenkant bekeken, maar de echte interesse van een bioloog en bioingenieur (vooral van ons Elke dan!) kon gewekt worden op de overdekte markt. Op de slagersafdeling verkochten ze alles. Maar dan ook alles. Poten en oren, harten, longen en nieren waren nog behoorlijk herkenbaar. Maar eer we alles konden thuis brengen, waren we toch een uurtje verder!

Deze foto is gemaakt in Lucca. Wel een beetje gek, om met een kind dat Luka heet op bezoek te gaan in Lucca. Het pleintje waar we gegeten hebben, is ovaal van vorm, allemaal aaneengesloten, rond gebouwde huizen met een paar toegangspoorten er onder. Je krijgt het gevoel dat je door een visooglens naar de huizen kijkt. Hier was vroeger een Romeins amfitheater. 

Gisteren zijn we naar Cinque Terre geweest. Daar kom je terecht in een heel andere wereld. Deze vijf dorpjes liggen aan zee, op heel steile heuvels. Ze zijn tot recent heel slecht toegankelijk gebleven en daardoor nog heel authentiek gebleven. Heel het gebied is door de Unesco erkend als werelderfgoed.
Omdat de heuvels zo steil zijn, hebben de mensen doorheen de eeuwen het hele gebied herschapen in een terassenlandschap. Ik waande me bijna in China!

De lijn die je rechts op de foto de heuvel op kan zien gaan, is een monorail. Hierop kunnen wagentjes rijden om landbouwgewassen te vervoeren.

Hier zo'n wagentje: gewoon een oude plastiken stoel (zonder gordel!!!) voor de chauffeur. Hoogtevrees moet je dan niet hebben.

Er is niets vlak in Cinque Terre, in het begin dat we er rond liepen, waren we allemaal een beetje duizelig. Ook de dorpjes plakken letterlijk tegen de rotsen en zijn heel pitoresk.
De wandelpaden tussen de dorpjes waren jammer genoeg afgesloten, maar we hebben wel voor de eerste keer dit jaar met onze voeten in de zee gestaan!

Het contrast tussen de toeristen (waar er heel veel van waren!) en de locale mensen was groot. De toeristen liepen in T-shirt en sommigen zaten al in zwembroek op het strandje terwijl de locale mensen nog dik ingeduffeld rond liepen: dikke trui, jas en sjaal!

groetjes,
Inge

Venezia

Op 25 februari gingen we een dagje naar Venetie. Dat is een kleine drie uur rijden, dus net te doen voor een dag. Het is heel erg meegevallen. Ik herinner me Venetie nog van mijn Romereis, toen hebben we Venetie te voet doorkruist en had ik de indruk dat er bijna alleen 'gewone' straten waren. Nu hadden we voor iedereen een 'busticketje' voor de dag genomen:

De 'bushokjes' waren geel:

Op ons eerste tochtje maakten we al direct een aanvaring mee. De brouwer vaarde met zijn boot tegen de waterbus.

Echt alles gebeurt daar op het water. Buiten de waterbus en de waterbrouwer zagen we ook nog transport van beton over water:

En kwamen we deze schuit tegen:



Het gekste vond ik de waterambulance. Maar die vaarde zo snel dat we geen foto konden maken. Recht tegenover het ziekenhuis lag het kerkhofeiland. Hierop was echt alleen kerkhof met een lange muur eromheen, en een kerk.

Maar ook op het land waren er aangepaste voertuigen te zien. Om de vele trapjes op de brugjes over te geraken, hebben ze daar speciale 'trapkarren':

Omdat het bijna carnaval was, wilden de kinderen graag een typisch Venetiaans masker:

We bezochten de Basilica di San Marco, indrukwekkend. Zowel de buitenkant als de binnenkant zijn prachtig. Binnenin is er heel veel goudmozaiek, en ook het gouden altaarstuk is heel mooi.

We zijn ook naar het naburige eiland Murano gevaren, dat bekend is om zijn typische glas. Hele mooie dingetjes hadden ze daar. Murano is wat minder groots dan het hoofdeiland, maar heeft een heel relaxte sfeer.

Nog een paar sfeerbeelden:

En zo eindigde deze mooie dag: